“Değişmeyen tek şey değişim” sözü artık günümüz iş dünyası için sıkça kullanılır olmuş ve kuruluşlar için, değişimi zamanında fark ederek, derhal uyum sağlamak önemli bir rekabet unsuru haline gelmiştir.

Şirketleri sadece sistem adına bilgisayar sistemleri ile donatmak yetmiyor artık. Birçok operasyon otomatize edilmiştir, ama bu sistemlerde toplanan ham verilerin şirketlerin üst düzeylerindeki karar sürecinde kullanılması bir türlü istenilen şekillerde olmamaktadır. Eski babadan kalma, tecrübeye dayalı hissi kablel vuku karar alma süreci yeni kuşak yöneticilerin terk etmek istediği bir iş yapma biçimi haline gelmiştir. Bunun en temel sebebi artan rekabetin, daha etkili ve zamanında alınan akıllı kararlara gereksinim duymasıdır.

Neticede işin doğası da değişti. 50'lerin kurumları mühendislerin önderliğinde gidiyordu; düşündüğün en iyi şeyi yap insanlar satın alırlar mantığı hâkimdi. 60 ve 70'lerde kurumlara satışın hâkimiyetine girdiler; insanlara malımızı anlatalım daha fazla satın alırlar mantığı bu döneme damgasını vurdu. 80 ve 90'larda ise pazarlama ön plânda ve artık kurumlar insanların istediğini öğrenip onu yapma peşindeler. Bu bir kültür değişimiydi; oysa varolan sistemler bunu desteklemiyorlar. Kalite Yönetim Sistemi  işte bu boşluğu doldurmaya talip,

Bu tür sistem ve projelerin asıl hedefi bugün yapılan işi daha iyi yapmak değil, bugün hiç yapmadığı bir işi yapabilecek ufukları açmak olmalıdır.